Róża

Najnowszy film Markusa Schleinzera („Michael”, 11. NH; „Angelo”, 19. NH), uhonorowany na Berlinale Srebrnym Niedźwiedziem za wybitną rolę Sandry Hüller, to mroczna, przewrotna opowieść o kobiecie podającej się za mężczyznę w XVII-wiecznych protestanckich Niemczech.

Do odizolowanej wioski przybywa tajemniczy, doświadczony wojną żołnierz, który podaje się za dziedzica porzuconego gospodarstwa. Choć początkowo budzi podejrzenia, z czasem – uzbrojony w dokumenty i nienaganną etykę pracy – zdobywa zaufanie wspólnoty, wpisując się w rządzący nią rygorystyczny porządek. Schleinzer buduje napięcie wokół kruszącej się fasady: im silniej bohater zakorzenia się w społeczności, tym wyraźniej pękają fundamenty jego tożsamości. Surowe, czarno-białe zdjęcia podkreślają chłód świata rządzonego przez normy i brak zaufania, w którym każda odmienność grozi wykluczeniem.

„Róża” to przejmujące studium życia w ukryciu, film o potrzebie samookreślenia i o ciasnych ramach społecznych norm, które tę potrzebę tłumią. Tragedia czai się tu od pierwszych scen, ale perfekcyjnie zrealizowany film Schleinzera to także gorzka przypowieść o historii walki o prawo do bycia sobą i o tym, jak wiele zawdzięczamy tym, którzy przyszli przed nami.

Dorota Lech | Nowe Horyzonty