Filmy

Słoneczny zegar

Reżyser: Andrzej Kondratiuk
Występują: Iga Cembrzyńska, Andrzej Kondratiuk, Katarzyna Figura
Kraj produkcji: Polska
Rok produkcji: 1997
Data premiery: 21 listopada 1997
Język oryginalny: polski
Gatunek: komediodramat
Czas trwania: 108 min.


Andrzej, starzejący się filmowiec, mieszkający na łonie przyrody we wsi Gzowo, zwraca kamerę na samego siebie. Wspomina dzieciństwo spędzone na zsyłce w Kazachstanie, kiedy od matki dostawał kawałek chleba i puszczając stateczek z papieru po wodzie marzył o powrocie do Polski. Obecnie pod budką z piwem Andrzej poznaje Romka, któremu proponuje pracę przy filmie, uczy go posługiwania się kamerą. Romek pomaga również przy budowie nowego drewnianego domu.

Andrzej kręci ciągle swój film, którego bohaterami są jego najbliżsi: żona Marynia, znajomi, sąsiedzi, przypadkowi wędrowcy. Kamerę często kieruje na otaczającą przyrodę. Marynia jest producentką filmu i kiedy kończy się taśma, jedzie do miasta po zakupy. Pijani kolędnicy Jan i Mareczek, poczęstowani bimbrem zgadzają się zagrać w filmie. Kiedy topnieją lody, Andrzej przywozi łódką Gosię, która strzyże mu brodę. W jego wizjach powraca fotomodelka Matylda, grająca z nim w kości o jego duszę oraz pojawiająca się naga w płomieniach ognia.

Rozkwita przyroda. Marynia ma za złe ciągłe zainteresowanie Andrzeja innymi kobietami: bliźniaczkami w krótkich spódniczkach, które w czasie jej nieobecności on zaprasza na arbuza i fotografowaniem nagiej Elwiry. Chcąc z niego zakpić, przywozi grupę młodych dziewcząt z agencji artystycznej. W sześćdziesiąte urodziny poucza go głosem dobiegającym z helikoptera. Andrzej po wielu latach zakłada w Gzowie kanalizację.

Jest rok 2016, a zniedołężniali staruszkowie Andrzej i Marynia kręcą ciągle ten sam film.

Po filmach „Cztery pory roku” i „Wrzeciono czasu” to trzeci prywatny film Andrzeja Kondratiuka, zrealizowany w jego wiejskim domu w Gzowie z udziałem żony, aktorki Igi Cembrzyńskiej. Ten film jest intymną rozmową o przemijaniu, miłości, śmierci i kinie. Reżyser przez śmiech chce uwolnić się od lęków starości. Rozlicza się ze swojego życia w szerszej perspektywie, aż po scenę, w której wyobraża sobie swoją późną starość. Sędziwy, niedołężny kręci nadal swój film. To oswajanie starości, oswajanie się z czymś nieuchronnym.

I tak cię kocham

Cudowna komedia romantyczna, która stała się przebojem światowych kin. Świeża, błyskotliwa i nieoczywista. Odkrycie Festiwalu Filmowego Sundance, nagr...
W kinach od 5 stycznia

Serce miłości

Fascynujący portret jednej z najbardziej oryginalnych par polskiej sceny artystycznej, z Justyną Wasilewską i Jackiem Poniedziałkiem w rolach głównych...
W kinach od 1 grudnia 2017

Manifesto

Bezkompromisowe, hipnotyczne i wspaniale nakręcone kino w reżyserii Juliana Rosefeldta, jednego z wiodących artystów sztuki współczesnej.
W kinach od 17 listopada 2017

Po tamtej stronie

Nagrodzona na ostatnim festiwalu w Berlinie czarna komedia w reżyserii kultowego fińskiego reżysera Akiego Kaurismäkiego.
W kinach od 27 października 2017

Fantastyczna kobieta

Marina jest fantastyczną kobietą: nie daje się wpisać w żaden schemat i bezkompromisowo idzie pod prąd.
W kinach od 6 października 2017

The Square

Czarna komedia Rubena Östlunda („Turysta”) nagrodzona Złotą Palmą festiwalu w Cannes.
W kinach od 15 września 2017